Pedagogiczny kant profesora

Artykuł prof. Zbigniewa Stawrowskiego pt. „Klaps to obowiązek rodziców”, opublikowany w magazynie „Plus Minus” (weekendowe wydanie „Rzeczpospolitej”), jednocześnie rozbawił mnie i przeraził. Autor usprawiedliwia przemoc wobec dzieci czy wręcz nawołuje do jej stosowania, odwołując się do zasady imperatywu kategorycznego Kanta. Według profesora klaps „nie jest żadnym biciem, nie jest nawet czymś szkodliwym, lecz – przeciwnie – jest czynem o wysokiej wartości wychowawczej i dlatego zasługuje wręcz na pochwałę”. Klaps jako „symboliczny wyraz najgłębszej miłości i najlepiej pojętego odpowiedzialnego wychowania” i „forma socjalizacji dziecka” nie jest w opinii Stawrowskiego „niczym złym, przeciwnie, jest czymś bezwzględnie dobrym, jest moralnym obowiązkiem rodziców. A jako coś moralnie dobrego, a więc godnego pochwały, wymyka się wszelkim zewnętrznym krytykom”. Wymierzanie klapsów „jest nie tylko prawem, lecz wręcz moralnym obowiązkiem rodzica” – bezwzględnym obowiązkiem, kantowskim imperatywem kategorycznym.

Cały tekst w serwisie www.tygodnikpowszechny.pl, wersja skrócona w „Tygodniku Powszechnym” (2016, nr 39).

FacebookTwitterGoogle+BlipWykopEmailPrint

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *