Odyseja Umysłu – współpraca czy rywalizacja?

Jestem przeciwniczką wszelkiego rodzaju rywalizacji, zwłaszcza wśród dzieci, w tym ocen w szkole (które nie tylko stanowią nieefektywny i szkodliwy dla motywacji system nagród i kar, ale też nieuchronnie prowadzą do porównywania się z innymi, a więc: rywalizowania) i wszelakich konkursów, z telewizyjnymi talent show i konkursami piękności oczywiście na czele. Jest jednak jeden konkurs, […]

Continue reading →

Wielki brat, pluszowe jednorożce i inne związki reality show z literaturą

Związki literatury z programami typu reality show, czyli takimi, które są tworzone w myśl zasady „Umieść ludzi w miejscach i sytuacjach ekstremalnych, a następnie filmuj ich reakcje” (Godzic, 2004, s. 109), można podzielić na dwa rodzaje. Po pierwsze są to inspiracje czerpane z literatury przez twórców takich programów, czego najbardziej znanym przykładem jest Big Brother […]

Continue reading →

Rodzice jako sprawcy cyberprzemocy

Cyberprzemoc to przemoc stosowana z użyciem technologii informacyjnych i komunikacyjnych (wiadomości SMS i MMS, serwisów społecznościowych, stron internetowych, forów dyskusyjnych). Może ona przybierać rozmaite formy – naruszania dóbr osobistych, włamań na konta pocztowe czy profile w serwisach społecznościowych, stosowania gróźb, nękania, straszenia, szantażowania, podszywania się pod ofiarę w Internecie, a także tzw. sekstingu (który polega […]

Continue reading →

Pedagogiczny kant profesora

Artykuł prof. Zbigniewa Stawrowskiego pt. „Klaps to obowiązek rodziców”, opublikowany w magazynie „Plus Minus” (weekendowe wydanie „Rzeczpospolitej”), jednocześnie rozbawił mnie i przeraził. Autor usprawiedliwia przemoc wobec dzieci czy wręcz nawołuje do jej stosowania, odwołując się do zasady imperatywu kategorycznego Kanta. Według profesora klaps „nie jest żadnym biciem, nie jest nawet czymś szkodliwym, lecz – przeciwnie […]

Continue reading →

Zła miłość – Danuta Noszczyńska

„Zła miłość to chwytająca za serce powieść o uczuciach, które potrafią ranić, i takich, które przetrwają najcięższą próbę” – informuje wydawca na okładce najnowszej książki Danuty Noszczyńskiej. Według mnie jednak wszystkie relacje uczuciowe głównej bohaterki, Marzeny, naznaczone są piętnem toksyczności, przynajmniej odkąd skończyła pięć lat. Matka przelewa na nią własne niespełnione ambicje, izoluje od otoczenia […]

Continue reading →